И од чира добро је употребити поменути лијек од отока, јер чир прво почне отицати, па тек онда расте и прокида се. Боље га је одма уништити но чекати његову рану и зарашћивање.
Многи га лијече споро овим начином: начине топлу кашицу од утучена ланена сјемена и млијека, и мало сапуна, па тиме чир облажу. Таки облог треба понављати сваког сата, док се неогноји. Кад је огнојен, треба га оштрим ножем прорезати да гној истече, па ће брзо и без рђава знака зарастити. Рану чира треба често чистом млаком водом испирати и у миру мокром крпом завијену држати.
Не треба заборавити да чиреви неће никада напасти ко се држи чисто у одјећи, обући, постељи, стану и храни, и ко се 2—3 пута бар мјесечно добро окупа било у ладној или у млакој води.