Научењаци свјетски много су испитивали и писали, како се од колере може сачувати, но правила, која су прописали американски научењаци, најбоља су. Она гласе овако:
- прво, треба бити умјерен како у јелу, пићу, у умном и тјелесном раду, тако и у полним одношајима. Неумјереност управце привлачи колеру;
- друго, избјегавати ваља сва јела, која се у желудцу тешко варе, даље која су буђава и покварена, као и сва она, која причињавају пролив;
- треће, избегавати све зелено и неољуштено воће;
- четврто, уредно спавати, бар по 7-8 сати сваку ноћ;
- пето, удаљавати од себе свако страховање;
- шесто, удесити да се и у стану и ван стана ужива потпуно чист ваздух; тако исто мора бити потпуно чиста тјелесна и креветна преобука;
- седмо, воду за свеколику домаћу употребу ваља добављати из чистог извора или доброг бунара. Ако се мора ријечна вода употребљавати треба је прочистити, проциједити кроз пијесак или ћумур, или је добро прокувати, па тек онда за пиће и јело употребљавати; то мора бити за то, што се у веће ријеке испирају и сливају сеоски и варошки канали и проходи, и што се на ријекама перу свакојаке нечисте и болесничке хаљине и рубље, па су те воде пуне нечистоте и заразе;
- осмо, после јела треба појести по два три чесна, бијелог лука. Добро црно вино, рум и ракија такођер се препоручују, док траје епидемија, или у мјесто тога варити дрењине и јести их онако скупа са одваром јој;
- девето, спаљивати сваки дан пред станом по већу хрпу грања од боровице;
- десето, ако се у стану ко разболи, треба у соби болесниковој једнако држати намочену крпицу или сунђер са медецином, која се зове клоралум;
- једанесто, често мирисати и по стану неколико капљица попрскивати од течности, што се зове спиритус мидерере. Ако се случајно ни тог спирита ни клоралума десило не би, може се место тог употријебити и јако, љуто сирће;
- дванесто, пити свако јутро по 10 капи од чувеног лијека противу колере: тинктура антихолерина, или, ако тог нема, по једну чашицу рума или јаке комовице. Ако кога ухвати колера, тај треба на мах да пије те тинктуре по десет капи свако четврт сахата и да сваки дан маже цијело тело са спиритом од камфора;
- тринесто, сваки дан сипати с водом растопљене галице у све проходе;
- четрнесто, испражњења болесника̂ у колери галицом посипати и замотана износити далеко од стана, па их дубоко у земљу закопавати;
- петнесто, болесникове хаљине треба пажљиво одмах у хладну воду бацити и далеко на поље износити, те их у котловима добро обарити и прати. Све то треба вршити даље од чесме, бунара и ријеке, да не би нечистота заразна до воде допрла.
Ако се сва та правила буду тачно вршила, тешко да ће ко од колере умријети, па ма она свуд у околини бјеснила, и ма се човјек међу болесницима находио; ако се баш и зароди отров њен у човјековој унутарности, он се (отров) не може развити па смртан удар нанијети, почем ће зачетак колери за кратко вријеме бити уништен, правилним крвотоком и здравим стањем желудца и цријева. Но сваки онај се осигурава од колере који вазда тачно сва ова здравствена правила запамти и врши. Научни љекари, другим испитивањем пронашли су, да се зараза колере најприје добије од болесникових хаљина, као и испразњења му.
Мимогред спомињемо, да варошки и сеоски наш свијет, у напасти колере, овај лијек упражњава: чим кога нападне колера, одмах болесника по цијелом тијелу добро трљају са утученим бијелим луком, и добрим сирћетом, куда се мало камфора и зејтина приспе, угријану циглу му мећу на табане; и врућ теј дају да пије. Теј може бити од зове, од бијелог шљеза, или — што је најбоље — од нане, коју траву неки зову проминцл.
Чувени доктор Бок вели да је противу колере спасоносно пити што више добро проварене воде, било са шећером или без њега.