Чиста, скорашња сува сланина добра, је, да се једе свако јутро по десетину — петнајест драма, с нешто мало хљеба, кад је ко мршав и сувој болести и јектици наклоњен. — Сланина не шкоди ни мало желудцу као остала масна јела, а нарочито ако се послије ње поједе мало сочна воћа, лука или роткве. Сигурније је јести добро обарену или на ражњу поред жеравице упечену, но онако пријесну.
Народ тај (сланину) лијек, употребљава 40 дана ради достижења цијели, а онај господски лијек од сушице и јектике, тако звани „лебертран“ морају болесници по десетину мјесеци и више пити, и кућу оштетити плаћајући тај прескупи фабрички лијек. Заиста никоме није потребан лебертран — рибија маст, ко је вољан да ужива не варена јаја, здраво млијеко, роткву, сланину, рен, црни лук, лубенице, шљиве, житну варицу и чисти ваздух; А то све може свака кућа имати. За то нетреба фабрикантима, и апотекарима арач плаћати.
За суву болест добро је мазати често сво тијело несланом сланином, или просто салом.